iğtişâş


iğtişâş
(A.)
[ شﺎﺸﺘﻏا ]
karışıklık, kargaşa, anarşi.

Osmanli Türkçesİ sözlüğü . 2015.

Look at other dictionaries:

  • iğtişaş — is. <ər.> Qarğaşalıq, qarışıqlıq, hərc mərclik. İstanbulda 31 martda vaqe olan iğtişaşın nəticəsidir ki, bütün Türkiyə nin hər bir nöqtəsində bahalıq üz verdi. C. M.. Hətta iğtişaş zamanı böyük böyük qəzalara düçar olanda bir dəfə də… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • iğtişaş — ə. ara qarışma; şuluqluq, qarışıqlıq …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • İGTİŞAŞ — Karışıklık. Kargaşalık. Karmakarışık olmak. * Birisinin fena telkinini kabul etmek …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • İĞTİŞAŞAT — (İgtişaş. C.) Karışıklıklar, kargaşalıklar, fenâlıklar …   Yeni Lügat Türkçe Sözlük

  • şuriş — is. <fars.> Qarışıqlıq, qarğaşalıq, iğtişaş, şuluqluq. Qazax mahalının vəkili Pənah ağanın zamanında bir para şuriş və inqilabın vüquinə görə Qazax mahalından bir neçə elat keçib Qarabağ vilayətinə, İbrahim xanın təhti himayəsinə gediblər.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • bunt — <alm.> Qeyri mütəşəkkil, özbaşına törəyən üsyan; qiyam. <Abuzər bəy:> Bu dünyada mənim ən çox zəhləm gedən şey lənətə gəlmiş buntlardır. M. Hüs.. // İğtişaş, qarışıqlıq. Bunt salmaq – iğtişaş salmaq, qarışıqlıq salmaq …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • ixtilal — is. <ər.> Qarışıqlıq, qarğaşalıq, hərc mərclik, iğtişaş. Cahan müharibəsi, . . sonra Zaqafqaziyada baş verən ixtilal və qarışıqlıqlar. . . Bu zamanlarda mən Bakıda deyildim. S. H.. İxtilal törətmək (salmaq) – qarışıqlıq salmaq; hərc mərclik …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • müşağibə — ə. aranı qarışdırma; iğtişaş törətmə …   Klassik Azərbaycan ədəbiyyatında islənən ərəb və fars sözləri lüğəti

  • dinc — sif. 1. Başqasını narahat etməyən, əziyyət verməyən, yalnız öz işi ilə məşğul olan; sakit. Məmmədhəsən əmi dinc adamdır. C. M.. Yox, qardaş, . . uşaq çox dinc uşaqdır. S. Rəh.. Dinc buraxmamaq – narahat etmək, rahat qoymamaq, daim narahat etmək.… …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti

  • iğtişaşçı — is. İğtişaş, hərc mərc törədən, asayişi, əmin amanlığı pozan, şuluqluq salan; araqarışdıran, fitnəkar, fəsadçı …   Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti